Gepost op

Ik heb alles door!

Ik scheen ’t weer te snappen
Ik zag het licht
Van mijn gezicht
Ik zakte niet meer in het kussen der dromen
‘Ik wil niet meer oogkleppen dragen’. Zei ik vol zelfcompassie
En wilde geen mededogen
Uit hun valse ogen

Ik was het zo doodzat, dat mensen erom heen draaiden en ze de werkelijkheid vervalsten, dat ik niet meer andermans verhalen aan kon horen. Ik verdroeg het voor geen meter meer en wilde gerechtigheid en niet dat de wet van de slimste gold, maar van de oprechtste.
Ik zocht en zoek nog steeds de waarheid achter de waarheid. Ik kreeg soms vertrouwen in de mensheid en de mensen om mijn heen, maar vaak zakte mij de moed in de schoenen als ik weer last kreeg van het zogenaamde ‘achterdocht complex’. Dit hield in dat de paranoïde toesloeg of wat je ook een manische depressie kan noemen. Bij deze depressie horen gedachtes over complotten en ook grootsheidswaanzin. Je denkt bijvoorbeeld dat je de hoofdrol hebt in een wereldsefilm. Een goede weergave hiervan is de film de Truman show. Behalve dat je denkt dat je alles door hebt kun je ook alles verklaren aan de hand van God. Of van wat men je hebt aangeleerd van wat God is. Ik stak letterlijk de draak met de theoretische aangeleerde God. Ik nam ook letterlijk iedereen in de zeik, zelfs mezelf hield ik de verkeerde God voor. Hoewel hij of zij een God vol liefde was en is. Dacht ik en denken nog vele mensen dat God een bestraffende meester en of heerser is. Nu weet ik door veel ‘controversionele’ boeken zoals Donald Nealsch Walsch en The Secret dat God liefde is.( Nee ik maak geen reclame en ik heb zelfs geen aandelen in beide partijen.;p)
Ook heb ik nu aangeleerd, na veel vallen en opstaan, mezelf streng toe te spreken als ik last krijg van achterdocht oftewel een ‘ manische depressie’. Ik had voorheen de neiging door te willen schieten in deze waan. Alles om het leven spannender te maken dan het is. Ik zat liever in een FBI achtervolging dan in de ‘gangbare’ realiteit.
Vaak heerste het gevoel dat mensen onoprecht waren en alles een leugen was. Maar waarom was alles onecht en waarom hebben mensen mij voorgelogen? En als iedereen een acteur was, hadden ze dan zoveel macht,geld en bovendien tijd om alles vanuit een scenario uit te werken? Hadden ze niet genoeg aan de hoofdrol spelen in hun eigen leven? Deze vragen hebben mij uit een derde psychose gehouden.

 

 

 

 

Gepost op

P(A)AZ op!

Ik ben sinds mei bezig met een roman. Het heet P(A)AZ op! En gaat over mijn tweede opname. Hier geef ik alvast een klein stukje vrij;

PA(A)Z op dat je niet valt in het diepe dal van de manisch depressiviteit…
Ik wilde dat ik had geluisterd naar mijn omgeving! Nu moest ik weer opgenomen worden…

Nu loop ik weer eens door de gangen van de Paaz. Hoe heeft het zover kunnen komen? Nou dat zal ik je vertellen..
1. Ik liep over straat ik mijn pyjama zonder schoenen en sokken aan.
2. Ik dacht dat mijn grote broer Big Brother mij volgde
3. Ik vertrouwde mijn familie niet meer.
Ik mocht daardoor niet alleen door voor de Led-tv, maar zelfs ook door voor de hoofdprijs: een Paaz-Break. Nu loop ik dus over de wandelgang en zing luidkeels: “Ik loop hier alleen over een te stille PAAZ en er is niemand die mijn waarheid ziet”. Of ter variatie “Ademnood geef je nu maar bloot”, in mijn tijgerpyjama. Ja dat is lol maken, als je je dood verveeld. Maar dat was later, veel later.

Nu eerst; de isoleercel. Ik beland met kop en blote kont in de cel, nadat ik was gevlucht voor de demonen. Ze hebben me toch te pakken. Ik zing alleen maar Christelijke mantra’s uit de Broedergemeente Taizé, dat is mijn redding. Nu galmt uit mijn gouden strot: “Bless the lord who leads me in to light!”
Ik zing , vecht, huil en bid niet, maar ik zing, dus mantra’s.

Er hangt geen klok, maar wel een ding dat op een intercom lijkt. Uit
pure wanhoop druk ik verschillende knoppen in. Opeens hoor ik muziek. Uit schrik, druk ik nog een knop in. Dan hoor ik
opeens een stem: ‘Wat wilt u mevrouw?’
-Ik schreeuw: ‘God!’
-‘Wat wilt u echt?!’
‘God’ , hoor ik mezelf zeggen. De stem verdwijnt . Veel later zie ik een volgorde in de knoppen.. Knop links, rechter knop, onderste knoppen dan van links naar rechts .
O nee, dat is de verkeerde code! Eerst muziek aanzetten, daarna de intercom indrukken. Dan of nee…Uitgeput van de mislukte kraak pogingen , ga ik op de grond zitten . Ik verscheur de kartonnen po, wat ik eerst voor hoed aan zag. Ook verscheur ik het gevangenispak wat de demonen mij aangetrokken hebben . Uit pure wanhoop ga ik maar weer mantra’s zingen van a naar z van z naar a om vervolgens te eindigen met z.
Opeens, heb ik een ingeving; ik moet mezelf op de grond neer leggen, zoals ze in de kerk toepassen. Ondertussen blijf ik de mantra’s door zingen…
Na riedeltje duizend gaat de deur opeens open: ‘Ik geef je een in injectie antipsychotica’, deelt mijn persoonlijk begeleider van het ambulant-team mij zakelijk mee. Ik zeg: ‘oke’ en ik lig er al lang klaar voor. Ook denk ik bij mezelf: ‘had dat zoveel mantra’s moeten kosten uit mijn Taizé repertoire?’ Er verschijnen daarna gebroeders Hospitaal in de deuropening. Yes the A-team is gearriveerd, denk ik opgelucht. Ik klim blij op het brancard en ik laat mij in de Pausmobiel vervoeren. Ik ben gezegend ‘I am going to heaven’!

Gepost op

Feest

Het feest varken
Uitgedost
Opgetut,
Inclusief feestpruik
Voor gekke kapsels party

Feestgangers
En nee geen party crashers
Verblijdden elkaar
Met crazy hear day
Bad hear bestond even niet
Wat een lol
Grappen en grollen
Rolden deze avond de kamer in

We hebben ons vermaakt

Gepost op

Niet à la Facebook

In deze wereld van perfectie, schrijf ik juist over imperfectie. Ik wil laten zien dat het leven niet altijd à la Facebook is.

Ik heb een ‘bipolaire stoornis’ of in gewoon Nederlands een ‘manisch depressieve stoornis’..

Velen in mijn omgeving zijn begripvol, maar ze verwachten wel dat je er ‘normaal’ lees maatschappelijk verantwoord mee omgaat. Kennissen, collega’s van mij of onbekenden vragen me het hemd van het lijf als ik vertel dat ik bipolair ben en ook nog 2 psychoses heb gehad. ‘Wat is het precies , wat doe je dan en hoe ziet het eruit in een psychose?’ zijn enkele vragen.

Lees meer>>

Gepost op

Yin en Yang

Als ik aan mijn valkuilen denk schiet me als eerste te binnen, dat ik vaak te veel en te snel wil. Ik neem vaak te veel hooi op mijn vork. Dit kan zo oplopen dat ik in een crisis kan raken.

Daarnaast heb ik last van wisselende stemmingen. Dit brengt mij uit balans en zorgt ervoor dat ik mij niet goed voel. Daarentegen brengt het mij wel inspiratie. Deze kan ik goed gebruiken bij het schrijven van teksten en gedichten.

lees meer